social work

You Are Here: Home / Archives / Category / social work


Categories: Tags:
By Vivek Deshpande on Sept. 1, 2017 in Environment and Ecology

Bandu Dhotre and his team of volunteers at work in Chandrapur fort. Deepak Daware

FIVE MONTHS ago, a group of 10 men sporting white T-shirts and green fatigue trousers, and carrying brooms, choppers, chain-saws, spades and rock-climbing equipment, set out on a mission without precedent. They were out to clean a 500-year-old fort spread across 11 km.

It was a formidable challenge: heaps of garbage rising up to four feet, trees with roots running deep into the 39 ramparts and walls, encroachments, and snakes and scorpions in its crevices. But today, a 6-km stretch of the Chandrapur fort in Maharashtra has been restored, in an effort that has been hailed by local officials and the archaeological department as a model.

Called Chandrapur Killa Swachchata Abhiyan, and driven by Chandrapur-based Eco-Pro, the mission has involved students, government employees, shopkeepers, autorickshaw drivers and doctors in a team of about 75 volunteers working in turns from 5 am to 10 am.

Says Bandu Dhotre, environment and wildlife activist, who is leading the drive, “It should take another about 3-4 months to clean the fort… people who dismissed the idea are now volunteering to help with tea, water, even snacks.” Dhotre, who heads Eco-Pro, is an honorary wildlife warden of the Forest department, focusing on tigers and leopards caught in the man-animal conflict at the buffer zone of the Tadoba Andhari Tiger Reserve. “I feel the Swachh Bharat Abhiyan has largely remained a selfie mission with people’s engagement not lasting beyond a few hours. Like cleanliness, heritage conservation has also remained neglected. So I thought we should combine the two. This was something everyone wanted to happen but had no idea about how to go about it,” says Dhotre.

As for the volunteers, he says, the white shirts symbolise cleanliness and the green trousers show that the mission is in military mode. “I wanted to join the Army but couldn’t, so I choose to work in uniform,” says the 38-year-old.

The fort was built over 100 years, over six generations of tribal Gond kings. According to officials, work on the structure was started by Khandkya Ballarshah (1472-97) and ended during the regime of Dhundya Ramshah (1597-1622). The fort has witnessed many battles and takeovers, mainly involving the Bhonsles of Nagpur and the British.

A corner of the fort that is yet to be cleaned Deepak Daware

The clean-up is just over halfway through but has already grabbed attention, with Union MoS Home and Chandrapur MP Hansraj Ahir and Collector Ashutosh Salil assuring funds to fortify and beautify the site, and turn it into a tourist attraction. “The structure is broken at a few places, and the administration has proposed wooden bridges to facilitate a heritage walk along the ramp,” says Dhotre.

“I haven’t seen another example of such a massive voluntary drive to clean up a heritage structure. Dhotre and his team deserve all the credit. To supplement their effort, we plan to build a protection wall along the entire stretch to prevent further encroachment. The Chandrapur municipal corporation will regularly undertake cleaning to make the change permanent. We will also seek help from institutes like IIT and Nagpur’s VNIT for engineering solutions to traffic congestion at various gates of the fort due to the huge growth of the city outside the walled structure,” says Collector Salil.

The archaeology department describes the clean-up as a “movement”. “Monuments are sites prone to the vagaries of nature and human intervention, positive and negative. Hence, preventive conservation has to be carried out, which can be done both by the department and the community. In Chandrapur, the initiative of Eco-Pro, Dhotre and his team has turned this into a movement by involving the local community and creating awareness. They have proposed a heritage walk, which we support as the custodian of the monument. Similar practices are prevalent in Europe and they create attachment to heritage upkeep among local communities,” says N Taher, superintending archaeologist.

First published by The Indian Express

राष्ट्रीय युवा पुरस्कार ने इको-प्रो संस्थेचा सन्मान

Categories: Tags:

चंद्रपूर:  चंद्रपूर येथील इको-प्रो बहुऊद्देशीय संस्थेस आज केंद्रीय क्रीडा व युवक कल्याण मंत्री किरेन रिजीजू यांच्या हस्ते राष्ट्रीय युवा पुरस्काराने सन्मानीत करण्यात आले.

केंद्रीय युवा कार्यक्रम व क्रीडा मंत्रालयाच्यावतीने आंतरराष्ट्रीय दिनानिमित्त येथील अशोक हॉटेल मधे आयोजित कार्यक्रमात उत्कृष्ट कार्यासाठी देण्यात येणा-या राष्ट्रीय युवा पुरस्कार 2016-17 चे वितरण करण्यात आले. यावेळी केंद्रीय युवा कार्यक्रम व क्रीडा मंत्रालयाच्या सचिव उपमा चौधरी, सह सचिव असित सिंह उपस्थित होते. देशभरातील 20 तरूण आणि 3  संस्थाना आज हे पुरस्कार वितरीत करण्यात आले असून कोल्हापूर येथील ओंकार नवलिहाळकर, नाशिक जिल्हयातील कळवण येथील विनीत मालपुरे आणि चंद्रपूर येथील इको-प्रो संस्थेलाही या पुरस्काराने गौरविण्यात आले. रोख, पदक आणि प्रशस्तीपत्र असे या पुरस्काराचे स्वरूप आहे.

चंद्रपूर येथील इको-प्रो बहुऊद्देशीय संस्थेने विविध क्षेत्रात दिलेल्या योगदानाची दखल घेत या संस्थेला “राष्ट्रीय युवा पुरस्काराने” सन्मानित करण्यात आले. संस्थेचे अध्यक्ष बंडू धोतरे यांनी हा पुरस्कार स्विकारला. यावेळी संस्थेचे नितिन रामटेके, रविंद्र गुरनुले उपस्थित होते. इको-प्रो संस्थेने पर्यावरण संरक्षण, जनजागृती, वन्यजीव रेस्क्यू, जनजागृती, पुर-परिस्थितित मदतकार्य, चंद्रपूर किल्ल्याची स्वच्छता करून संस्थेने उल्लेखनीय कार्य केले आहे. महाराष्ट्र शासनाच्या ‘ब्लड ऑन कॉल’ योजनेची प्रभावी अंमलबजावणी या संस्थेने केली आहे. पर्यावरण, वन्य-जीव संरक्षण, आपत्ती व्यवस्थापन, स्वच्छता, रक्तदान, जल संवर्धन जनजागृती, युवा क्षेत्रात आदी कार्य या संस्थेच्या माध्यमातून राबविण्यात येत आहेत. सामाजिक जाणीवेतून दिलेल्या उत्तम सेवेची दखल राष्ट्रीय पुरस्काराच्या माध्यमातून घेण्यात आली आहे.

पठाणपुरा गेट बाहेर ‘अपघात प्रवण स्थळ’ निर्माण होण्याचा धोका

Categories: Tags:

भविष्यातिल धोका ओळखून रस्ता बांधकामातील सरेखामध्ये वाढ करण्याची आयुक्तांकडे इको-प्रो ची मागणी

चंद्रपूरः चंद्रपूर शहरातील पठाणपुरा गेट ते बिनबा गेट परकोटालगत बाहेरून रस्त्याचे बांधकाम प्रगतीत आहे. सदर रस्ता हा पठाणपुरा गेट पर्यत बांधण्यात येणार आहे या रोड बांधकामाचे इको-ने स्वागत केले आहे. शहरातील वाहतुकीची कोंडी यामुळे कमी होण्यास मदत होईल. मात्र, या रस्त्याच्या बांधकामामुळे  पठाणपुरा गेट च्या अगदी बाहेर ‘अपघात प्रवण स्थळाची’ निर्मिती होण्याचा धोका लक्षात घेत चंद्रपूर शहर महानगरपालीकेचे आयुक्तांना इको-प्रोतर्फे निवेदन सादर करीत रस्ता बांधकाम सरेखा मध्ये वाढ करण्याची मागणी केली आहे. 
पठाणपुरा गेट बाहेर हनुमान मंदीर असून, हे ठिकाण अगदी पठाणपुरा गेट च्या समोर आहे. सध्या अस्तित्वात असलेला रस्ता पठाणपुरा ते नांदगाव व दुसरा पठाणुरा ते आरवट-मारडा ही दोन्ही रस्ते गेटच्या परस्पर विरूध्द दिशेकडुन गेटकडे येतात. सदर रस्ता सध्या अस्तित्वात असलेले प्र्राचीन हनुमान मंदीर आणी गेटच्या मधातुन जातो. मंदीर आणि गेट मधील अंतर फार तर 10 मिटर पेक्षा कमी असेल. सध्या या गेटच्या दोन्ही बाजुने गेटच्या आत वाहतुक सुरू आहे. वेकोली च्या रेतीची अवजड वाहतुक सुरू असते. सध्या परिस्थीतीत बरेचदा वाहतुकीची समस्या निर्माण होत असते. सदर रस्त्याचे बांधकाम झाल्यानंतर शहराबाहेर जाणा-या वाहनाची ये-जा मोठया प्रमाणात वाढेल आणी या वाहनांची गती सुध्दा अधिक असेल. शहरास बायपास करून जाणारे जड व अवजड वाहनांची वर्दळ अधिक प्रमाणात होईल. गेटच्या बाहेर या ठिकाणी चार दिशेच्या वाहनांना अगदी समोर येईस्तोवर समोरील वाहनांचा अंदाज येत नाही. सदर रस्ता बांधकाम झाल्यावर ही समस्या अधिक तिव्र होण्याची शक्यता नाकारता येत नाही. अशावेळी अनियंत्रीत वाहनामुळे आणि समोरच्या वाहनांचा अदांज येणार नसल्याने अपघाताची तिव्र शक्यता निर्माण होईल याबाबत इको-प्रो च्या वाहतुक विभाग व आपातकालीन व्यवस्थापन विभागाने विस्तृत चर्चा केल्यानंतर इको-प्रो संस्थेच्या वतीने संस्थेचे अध्यक्ष बंडु धोतरे यांच्या नेतृत्वात आयुक्तांची भेट घेत निवेदन देण्यात आले.
या निवेदनाची त्वरीत दखल घेत महानगरपालीकेचे आयुक्त संजय काकडे यांनी पठाणपुरा बाहेरील या परिसरास भेट देत पाहणी केली. यासंदर्भात त्वरीत उपाययोजना करण्याच्या अनुषंगाने कार्यवाही करण्याची निर्देश संबधीत अधिकारी यांना दिले. यावेळी महानगरपालीकेचे शहर अभियंता महेश बारई, अनिल घुमडे, इको-प्रो चे बंडु धोतरे, नितीन रामटेके, अमोल उट्टलवार व स्थानीक नागरीक उपस्थित होते. यावेळी सदर अपघात प्रवण स्थळ निर्माण न होता रस्ताच्या बांधकामाच्या सरेखा मध्ये वाढ करून वळण रस्ता घेतांना प्राचीन हनुमान मंदीर परिसराच्या सौदर्यात भर पडेल या पध्दतीने नियोजन करण्याची विनंती बंडु धोतरे यांनी केलेली आहे. आयुक्तांच्या त्वरीत आणि सकारात्मक प्रतिसादाकरीता इको-प्रो च्या वतीने आभार व्यक्त करण्यात आले.

संघर्षांतून संवर्धनाकडे..

Categories: Tags:

लोकसत्ता टीम | June 6, 2019  | राखी चव्हाण

सरकारशी संघर्ष करून २००९ सालात या संघटनेने ‘अदानी’ समूहाची खाण रोखली आणि वन्यजीवांच्या अधिवासाचे संरक्षण केले. मात्र गेल्या काही वर्षांपासून चंद्रपूर परिसरातील किल्ल्यांचे संवर्धन करून, या तरुणांनी नवी वाट दाखवली आहे..

तरुणपणी अनेक जण विविध दिशांनी प्रयत्न करीत असतात, पण बहुतेकांचे प्रयत्न भौतिक सुखांपाशी स्थिरावतात. काही जण मात्र, समांतरपणे काही तरी वेगळे गाठण्याचा प्रयत्न करतात. त्यात त्यांना त्यांच्याही कल्पनेच्या पलीकडचे झगमगते यश मिळत असते. ‘इको प्रो’ची आर्मी काहीशी अशीच! बंडू धोत्रे या तरुणाच्या नेतृत्वाखाली बारा वर्षांपूर्वी बांधल्या गेलेल्या या संघटनेत जवळजवळ दोन हजार युवकांचा भरणा आहे. सामाजिक क्षेत्रात ही फौज कार्यरत आहे. त्यातील किल्ले स्वच्छता मोहिमेने तर देशाच्या पंतप्रधानांचेही लक्ष वेधून घेतले आहे.

या संघटनेतील कुणी शिकणारे, कुणी नोकरी करणारे तर कुणाचा व्यवसाय. पण हाक दिली तर अवघ्या तासाभरात ही सेना मोहीम फत्ते करायला निघते. चंद्रपूर जिल्ह्यातील ‘किल्ले स्वच्छता अभियान’ गेल्या दोन वर्षांपासून गाजत आहे. या शहरातील गोंड राजवटीच्या खाणाखुणा नष्ट होत चालल्या होत्या. या सेनेला आपल्याच शहराची, आपल्याच पूर्वजांची होणारी ही दैनावस्था पाहवली नाही आणि मग ‘किल्ले स्वच्छते’चे हे शिवधनुष्य त्यांनी उचलण्याचे ठरवले. या शहरात चार ऐतिहासिक प्रवेशद्वारे आहेत. त्यांपैकी पठाणपुरा प्रवेशद्वाराच्या बाजूला असलेल्या अशुक बुरुजापासून १ मार्च २०१७ रोजी या कामाची सुरुवात झाली. सुमारे ११ किलोमीटरचा हा किल्ला म्हणजे साप, विंचवांचे घर होते. माणसे या ठिकाणी शौचाला बसत होती. त्यामुळे संघटनेतील काही युवक या स्वच्छता मोहिमेत सहभागी होताना डगमगणार, हे ओळखून बंडू धोत्रे यांनी मोहीम सुरू करण्याआधी त्यांना सेवाग्रामची सफर घडवली. गांधीजींच्या स्वच्छता मोहिमेची युवकांना ओळख करून दिली. हे सर्व पाहिल्यानंतर या युवकांचे मतपरिवर्तन झाले. चंद्रपूरला परतल्यानंतर त्यांनी ११ किलोमीटरच्या या किल्ले स्वच्छता मोहिमेत स्वत:ला झोकून दिले. हा किल्ला नाही तर ते अवशेष होते. मातीचे ढिगारे त्या ठिकाणी जमले होते. किल्ल्याची ओळख पूर्णच मिटलेली होती. मात्र, स्वच्छता मोहिमेतून या सर्व गोष्टी तेथून हटवण्यात आल्या. किल्ल्याचा मूळ दगड दिसण्याइतपत ते सुस्थितीत आणले गेले. कधी मधमाश्यांचे पोळे तर कधी सापांचा वावर आणि यातून सुटत नाही तर खाज सुटणाऱ्या वनस्पती असायच्या. मग अंगाला लिंबू आणि शेणाचा लेप लावून हे तरुण कामाला भिडले आणि लोकांच्या नजरा त्यांच्या मोहिमेकडे वळल्या. तरुणाईचा हा दिखावा नाही तर ती त्यांची आंतरिक तळमळ आहे हे लोकांना कळून चुकले. तेव्हा कुणी पाणी, कुणी चहा तर कुणी नाश्ता आणून द्यायचे. १५० दिवसांनंतर या किल्ल्याची वाट मोकळी झाली आणि प्रसारमाध्यमांनीही त्याची दखल घेतली. लोकांना चंद्रपूर शहराचा इतिहास जवळून अनुभवता आला. ही मोहीम घराघरात पोहोचली आणि लोकही त्यात जुळत गेले. स्वच्छता मोहिमेसाठी साहित्याची पूर्ती लोकांकडून होत गेली. स्वच्छता अभियानाला २०० दिवस पूर्ण झाले तेव्हा पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी त्यांच्या ‘मन की बात’मध्ये ‘किल्ले स्वच्छता मोहिमेचा’ उल्लेख केला. त्यामुळे देशभरात प्रसिद्धी झाली. पुरातत्त्व विभागही खडबडून जागे झाले. थेट या विभागाचे महासंचालक आणि केंद्रीय मंत्र्यांसोबत बैठकीसाठी त्यांना पाचारण करण्यात आले. आज या ११ किलोमीटरच्या किल्ल्याला आतून आणि बाहेरून ११-११ किलोमीटरची संरक्षक भिंत बांधली जात आहे. पुरातत्त्व विभागाने मग ‘इको प्रो’शी करार करून त्यांना २१ ‘मॉन्युमेंट’ दत्तक दिले. ‘अ‍ॅडॉप्ट अ हेरिटेज’ या योजनेअंतर्गत हा करार झाला (याच योजनेखाली लाल किल्ल्याचा काही भाग खासगी कंपन्यांना देण्यात आला आहे).

मग ‘किल्ला पर्यटन’ आणि ‘हेरिटेज वॉक’ला सुरुवात झाली. चंद्रपूरच्या किल्ल्यासोबत इतरही वास्तूकडे लक्ष वेधले गेले. पुढील काळात या किल्ल्याची पुनर्बाधणी करण्यात येणार आहे. त्यासाठी अंदाजपत्रक तयार करण्याचे काम सुरू झाले आहे. यानंतर अंचलेश्वर मंदिर, अपूर्ण देवालय, गोंड राजा समाधी, जुनोन्याचे जलमहल अशा अनेक ऐतिहासिक वास्तूंच्या संवर्धनाचा इको प्रोने विडा उचलला आहे. किल्ल्यालगतचे अतिक्रमण काढण्यासाठी लोकांनी स्वत:च पुढाकार घेतला. या मोहिमेला आता साडेसातशे दिवस होत आहेत, आम्ही अजूनही अध्रेच काम केले आहे, अजून बरेच करायचे बाकी आहे, असे या मोहिमेतील तरुण सांगतात. २०-२५ ठिकाणी ही मोहीम सुरू होणार आहे आणि काही ठिकाणी ते सुरूही झाले आहे. महाराष्ट्राला छत्रपती शिवाजी महाराजांचा वारसा आहे. त्यांचा पदस्पर्श जिथे झाला, तो ऐतिहासिक वारसा आपणच जपायला हवा, हा संदेश त्यांनी दिला आणि आता राज्यातील इतरही शहरांतून तरुणाईची अशीच चळवळ सुरू होऊ पाहते आहे.

‘इको प्रो’च्या फौजेचे हे यश पहिलेच नव्हे. यापूर्वी सरकारशी संघर्षांतही या संघटनेने यश मिळवले होते. त्यांनी दिलेला अदानीचा लढा असाच देशभर गाजला होता. युवा एकत्र आले तर ते बदल घडवून आणू शकतात, हा संदेश त्यांनी दिला. ‘इको प्रो’ २००६ ला स्थापन झाली आणि त्यानंतर दोनच वर्षांत अदानीचा प्रकल्प जंगलावर गदा आणू पाहतोय हे या सेनेला कळले. ज्या जंगलात आपण भटकंती करतो, ज्या जंगलातील वन्यजीवांना आपण जाणतो, त्यांच्यावर प्रकल्पाचे संकट कोसळू द्यायचे नाही असा निर्धार त्यांनी केला. या प्रकल्पामुळे ताडोबा ते इंद्रावती व्याघ्र प्रकल्पाला जोडणारा मोठा कॉरिडॉर तुटणार होता. आधीच जिल्ह्यात अनेक खाणी होत्या. त्यामुळे प्रदूषणासारख्या गंभीर समस्येला हा जिल्हा सामोरे जात होता. त्यातच ही ‘ओपनकास्ट’ तर भारतातील सर्वात मोठी खाण होती. त्यामुळे होणारे नुकसानही मोठेच होते. या मुद्दय़ावर लोकांची मतं जाणून घेण्याचा प्रयत्न केला तेव्हा कुणीही फारसा प्रतिसाद दिला नाही. पण पर्यावरणाचा मुद्दा पटवून दिला तेव्हा सारेच गोळा झाले. ही खाण होऊ द्यायची नाही असा निर्धार या फौजेने केला आणि १५ डिसेंबर २००८ ला नागपूर येथे हिवाळी अधिवेशनात हा चमू उपोषणाला बसला. त्या वेळी अनेकांनी सहकार्य केले. तत्कालीन वनमंत्री बबनराव पाचपुते त्यांना भेटायला आले आणि आश्वासनांची पुडी सोडून गेले. त्यासाठी समिती बनवून त्यांच्या बैठका घेतल्या, पण तो फक्त देखावा होता हे यांच्या लक्षात आले. मग पुन्हा आंदोलनाचा इशारा दिला गेला. जुलै २००९ मध्ये १४ दिवस बंडू धोत्रे याने उपोषण केले. या वेळी अनेक संस्था, संघटना, राजकीय पक्ष त्याच्या पाठीशी उभे राहिले. उपोषणाच्या नवव्या दिवशी चंद्रपूरकरांनी स्वयंस्फूर्तीने बंद ठेवला. ही वार्ता तत्कालीन केंद्रीय पर्यावरणमंत्री जयराम रमेश यांच्या कानावर गेली आणि ते स्वत: भेटायला आले. त्यांनी ‘खाण होऊ देणार नाही’ असे आश्वासन दिले आणि ते आश्वासन पाळलेसुद्धा! वाघांच्या आणि वन्यजीवांच्या अधिवास संरक्षणासाठी तरुणांनी उभारलेला लढा यशस्वी ठरला.

समाजासाठी काही तरी करू पाहणाऱ्या या तरुणाईच्या फौजेला अगदी सैन्याइतकीच शिस्त असू शकते हे ‘इको प्रो’मधील सहभागींकडे पाहिल्यानंतर लक्षात येते. या संघटनेचा गणवेश आहे आणि मोहिमेवर निघताना त्यांचा प्रत्येक सैनिक हा गणवेश घालूनच बाहेर पडतो. दोन हजारांपैकी सुमारे ३५३ सैनिक गणवेशधारी आहेत आणि मुख्य म्हणजे त्यात युवतींचाही समावेश आहे. गणवेश अंगावर चढवला तर आतून ऊर्मी येते ही त्यांची ठाम भावना.

‘इको प्रो’चा कोणताही सैनिक काही सर्वकाळ काम करत नाही. तो पैसा आणि प्रसिद्धीसाठीही काम करत नाही. ही सर्व मुले, मुली आपापले शिक्षण, व्यवसाय, नोकरी सांभाळूनच काम करतात. नि:स्वार्थ काम करणारी ही फळी मोहिमेवर जाण्यासाठी एका संदेशावर तयार होतात. सोयीची वेळ, संघटनेच्या १३ उपक्रमांपैकी सोयीचा उपक्रम निवडून त्यांचे योगदान सुरू असते. खरे तर समाजासाठी असणाऱ्या या मोहिमा पैशाशिवाय शक्य नाहीत, पण यांना कधी कुणापुढे हात पसरावे लागत नाही. ही सेना जेव्हा मोहिमेवर निघते तेव्हा लागणाऱ्या मदतीसाठी आपोआपच हात समोर येतात.